4. MIESZKAŃCY LASU MIEJSKIEGO

Jezioro Długie otoczone jest Lasem Miejskim, który jest domem dla wielu gatunków zwierząt. Żyją tu liczne ptaki, które możemy zaobserwować w trakcie spacerów.

fot. Krzysztof Lewandowski
fot. Krzysztof Lewandowski

Dzięcioł duży (Dendrocopos major)

To jeden z najczęściej spotykanych gatunków dzięciołów. Upierzenie ma kontrastowe, białe brzuszne części ciała oraz policzki, czarny płaszcz z białymi plamami na barkach, lotkach i zewnętrznych sterówkach. U samca na tylnej części głowy znajduje się jaskrawoczerwona, poprzeczna pręga. Dzięcioł duży zasiedla najczęściej drzewa z uszkodzonym drewnem. Wykuwa w nich zazwyczaj co roku nową dziuple, najczęściej w pniu lub bocznym konarze.  W okresie lęgowym jego pożywienie stanowią głównie owady i ich larwy wydobywane z drewna. Zimą i jesienią jego dieta wzbogaca się o nasiona i owoce drzew sosnowych. Chętnie pojawia się w karmnikach. W Polsce dzięcioł duży objęty jest ścisłą ochroną gatunkową.

fot. Krzysztof Lewandowski
fot. Krzysztof Lewandowski

Kowalik (Sitta europaea)

Ma krępą sylwetkę, krótki ogon i mocny, dłutowaty dziób. Zabarwienie grzbietu ma  szaroniebieskie, natomiast spód ciała rdzawy z ciemniejszymi bokami. Przez oko przechodzi charakterystyczny czarny pasek. Kowaliki można obserwować w lasach liściastych i mieszanych, gdzie zwinnie i szybko przemieszczają się po pniach drzew, nawet tych o gładkiej korze. Swoje gniazda zakładają często w opuszczonych dziuplach wykutych przez dzięcioły. Przystosowują je dla swoich potrzeb, zmniejszając otwór wlotowy, zalepiając go gliną, w celu ochrony przed drapieżnikami. Odżywiają się głównie owadami lub ich larwami, które wydziobują ze szczelin w korze. Kowalik jest gatunkiem objętym ścisłą ochroną.

fot. Krzysztof Lewandowski
fot. Krzysztof Lewandowski

Modraszka (Cyanistes caeruleus)

Ma niebieskie zabarwienie skrzydeł i ogona, brzuch żółty z czarną plamką, głowa biała z niebieską czapeczką. Jest powszechnie znana, zamieszkuje lasy liściaste i mieszane, można ją spotkać przez cały rok.  Chętnie gniazduje w pobliżu osad ludzkich. Często odwiedza przydomowe karmniki. Podstawę jej pożywienia stanowią owady, dietę uzupełnia nasionami. Na terenie Polski objęta ścisłą ochroną gatunkową.

fot. Jacek J. Nowakowski
fot. Jacek J. Nowakowski

Piecuszek (Phylloscopus trochilus)

Niewielkich rozmiarów ptak o delikatnej smukłej sylwetce. Ubarwienie wierzchu ciała w tonacji zielonkawej, skontrastowane z jaśniejszym biało-szarym upierzeniem partii brzusznych. W Olsztynie stwierdzony w całym obszarze miasta. Zasiedla młode lasy liściaste, zakrzewienia nad brzegami rzek i jezior, ale można go spotkać również w młodnikach sosnowych. Gniazdo buduje samica, umieszcza je na ziemi lub tuż nad ziemią, dobrze ukryte, najczęściej w gęstych krzewach.  Ma owalny kształt, z bocznym otworem wejściowym (przypomina dawne wiejskie piece do pieczenia chleba – stąd też wywodzi się polska nawa tego gatunku).